Ένα γύρο τον Χαρούλη

Μια ποιητική ιστορία με πρώτη ύλη τα τραγούδια του

Κείμενο: Κική Μουστακίδου

Φωτογραφία: Γιάννης Μαργετουσάκης

Η μικρή απόπειρα ποιήματος που ακολουθεί δημιουργήθηκε με διάφορους στίχους από τα κομμάτια που έχει ερμηνεύσει ο Γιάννης Χαρούλης. Φυσικά, αν έχετε τη διάθεση και τον χρόνο, περιμένουμε και τις δικές σας δημιουργικές απόπειρες στα σχόλια κάτω από το κείμενο.

ΕΝΑ ΓΥΡΟ ΤΟΝ ΧΑΡΟΥΛΗ

Σε όσους πολέμους κι αν με πας, θα σε νικήσω

εκεί που το κορμί λυγάει.

Δέκα χρόνια, δέκα αιώνες λύσεις ψάχνουν να μου βρουν:

γιατί την ώρα που ξυπνώ, κάθε χαρά τελειώνει;

 

Δώσε μου αίμα και μιλιά.

Το δρόμο έχασα και ψάχνω να τον βρω.

Για δες, σαλεύουνε της γης οι οδοιπόροι

κι όλο φτάνω πιο κοντά.

 

Μέλι, στάχτη και φαρμάκι

γιατί είναι η πίκρα μου πολλή

κι αν τύχει μες σ’ ανέμους να χαθώ

θα ‘μαι στο πλάι σου και ας ματώσω.

 

Πιόνι αφήνεσαι,

σ’ αφήνω στον αέρα

στον αέρα, στη σκακιέρα δειλά

και η χαρά μου λίγη.

 

Δε με ξέρεις, μα το ξέρεις πως τα χέρια δεν ξεχνούν.

Σαλεύουν τα πορτόφυλλα σε χρυσαφένια ακρογιαλιά,

βγες έξω μαύρη πεταλούδα, βγες.

Φτιάχνω φαρέτρα μαύρη κι όλο απ’ την αρχή ξανά.

 

Εκεί που το κορμί γελάει, έλα πάρε με.

 

*Τραγουδογραφία (αντί βιβλιογραφίας): Θάλασσα γυαλί, Έλα πάρε με, Άντε και ξέχασα, Άδης, Εκατόφυλλα, Ένα γύρο το φεγγάρι, Μαύρη πεταλούδα, Πάντα θλιμμένη χαραυγή, Πλύστρα του ουρανού, Σύννεφα του γιαλού, Τι λάθος κάνω, Το όνειρο του πολεμιστή, Τότε κι εγώ θα θυμηθώ, Χειμωνανθός.