The Sailing Tomatoes: Όλα είναι δρόμος

Το μουσικό σχήμα που ραίνει με μελωδίες τους δρόμους της Θεσσαλονίκης

 

Συνέντευξη:στην Κική Μουστακίδου

Αν πεις ότι δεν έχεις ακούσει ποτέ την μουσική τους, ψεύδεσαι ασυστόλως. Φτάνει να περπατάς στους δρόμους της πόλης και οι μελωδίες των The Sailing Tomatoes φτάνουν σε σένα με το πρώτο ελαφρύ αεράκι. Είναι το σχήμα που σταθερά, εδώ και χρόνια, χτίζει με τους ήχους του το soundtrack της Θεσσαλονίκης.

Θα τους βρεις στην Αγίας Σοφίας ή στην Μητροπόλεως, αγκαλιά με τα μουσικά τους όργανα, να παίζουν τα δικά τους ταξιδιάρικα κομμάτια, παντρεύοντας τη Μεσόγειο με την τζαζ, την ροκ με μία διάθεση «ορχηστρικο – κινηματογραφική».

Με τον Βαγγέλη και τον Φίλιππο, τον ντράμερ και τον κιθαρίστα του συγκροτήματος αντίστοιχα, βρεθήκαμε για μια μπύρα στο Σάρωθρον και μιλήσαμε για τις… ντομάτες που πλέουν, που αρμενίζουν, που κάνουν ιστιοπλοΐα ή όπως αλλιώς μεταφράζεται το πληθωρικό όνομά τους.

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν μερικές μέρες μετά, στο δρόμο, στην έδρα τους. Απέναντι από την Μητρόπολη με φόντο την αργόσυρτη πιάτσα των ταξί, με τα λεωφορεία να γεμίζουν και να αδειάζουν και τους περαστικούς να χάνονται στις σκέψεις και τα έξυπνα κινητά τους, απολαμβάνοντας όμως έστω και ασυνείδητα τη «νοστιμάδα» αυτού του σχήματος.

Το ταξίδι της μπάντας ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2010, στη Σκιάθο. Κάπως για να βγάλουμε το καλοκαίρι, για χαβαλέ δηλαδή. Με μια κιθάρα, ένα ακορντεόν, ένα παλιομπούζουκο… Ήταν και ο Ντένις τότε μαζί μας, ένα Αμερικανός skipper με ιστιοπλοϊκό που τραγουδούσε. Μετά άρχισε να παίρνει μια μορφή το πράγμα, άρχισαν να έρχονται και νέα μέλη.

Τους χειμώνες καθόμασταν φρόνιμα. Όσο καλυτέρευε ο καιρός, βγαίναμε έξω στους δρόμους. Στην αρχή με δυο τσάντες και τα όργανά μας μαζί, μετά με καλύτερες τσάντες και καλύτερα όργανα. Κάθε καλοκαίρι κάναμε tour στα τυφλά, όπου μας έβγαζε. Για την περιπέτεια. Κάπως σαν διακοπές και μεροκάματο μαζί.

Το όνομα προέκυψε λίγο στην πλάκα, αλλά ίσως υποσυνείδητα ξέραμε τελικά τι αστείο κάναμε. Γυρνούσαμε από νησί σε νησί με καράβι, άρα το sailing μας ταίριαζε. Από την άλλη, ο Βαγγέλης είναι παραγωγός ντομάτας. Sailing tomatoes, λοιπόν.

Κερδίσαμε πολλά από τα ταξίδια μας όλα αυτά τα χρόνια. Πολλή εμπειρία, μαθήματα ζωής, γνωριμίες, μουσικές, πολιτισμό, κουλτούρα. Έχουμε πάει και Ιταλία roadtrip, πάλι στα τυφλά. Και Τουρκία έχουμε πάει, στην Κωνσταντινούπολη και τα παράλια.

Η βάση μας είναι οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης. Παίζουμε μουσική περίπου τέσσερις φορές την εβδομάδα. Επίσημα από αυτό ζούμε. Έχουμε καταλήξει σε δύο στάνταρ σημεία: Αγίας Σοφίας με Μακένζυ Κινγκ γωνία και στην Μητροπόλεως, απέναντι από την Μητρόπολη.

Είναι καλοί οι «γείτονές» μας. Εντάξει, κάποια μαγαζιά παίρνουν πολύ καλά την παρουσία μας στον δρόμο κοντά τους, κάποια πιο μέτρια. Έχουμε ελάχιστα προβλήματα. Μας συμπαθούν ακόμα! Για παράδειγμα, στην Αθήνα που κάτσαμε πέντε μήνες, είδαμε ότι είναι πολύ καλύτερα στη Νέα Σμύρνη σε σχέση με το μπάχαλο του κέντρου. Πιο χαλαροί ρυθμοί, Σαλονικιώτικοι.

Ο κόσμος ανταποκρίνεται καλά. Μπορεί κάποιος να περάσει μια μέρα, να έχει διάφορα στο μυαλό του και να μην προσέξει και την άλλη να ακούσει τη μουσική και να δώσει προσοχή. Έχουμε δει όλες τις ηλικίες, από μικρά παιδιά μέχρι γιαγιάδες ογδόντα και ενενήντα χρονών να δείχνουν ενδιαφέρον. Παίζει ρόλο και ο καιρός, η λιακάδα ή όχι. Δεν μπορείς να βγάλεις ένα στάνταρ προφίλ του περαστικού της Θεσσαλονίκης.

Μόνο χαβαλετζίδικες ιστορίες έχουμε να θυμόμαστε. Κάποιοι λίγο μεθυσμένοι, κάποιοι να μας είπαν κανένα αστείο σχόλιο, κάτι τύποι φευγάτοι. Στο Ηράκλειο της Κρήτης, ας πούμε, παίζαμε στο δρόμο και βγήκε ένας παππούς από ένα καφενείο και μας είπε «Ουστ, στα Μάταλα». Να φύγουμε δηλαδή και να πάμε με τους χίπηδες.

Όσα βιώνουμε στο δρόμο επηρεάζουν στη μουσική μας, αλλά όχι με τρόπο που να το καταλαβαίνουμε. Γίνεται κάπως από μόνο του. Άλλωστε, πάντα έβγαιναν μελωδίες, υπήρχε έμπνευση και πριν βγούμε στο δρόμο, αλλά φυσικά τώρα τα βιώματα είναι πολλά.

Θέλει σκληραγώγηση ο δρόμος. Να αφήνεις έξω τους ήχους και τους θορύβους και να συγκεντρώνεσαι στη μουσική που παίζεις. «Έξω κυλάει της πόλης το ποτάμι…». Είναι κάτι που με τον καιρό το κατακτήσαμε.

Παίζουμε και σε χώρους συναυλιακούς. Ο δρόμος είναι κάτι πιο άμεσο, κάτι που το έχουμε μάθεις πια. Όμως υπάρχει και κόσμος που θέλει να πάει σε ένα μαγαζί, να πιει το ποτό του και να απολαύσει τη μουσική μας live. Άρα το κάνουμε και αυτό, μας αρέσει.

Ποιο είναι το soundtrack της Θεσσαλονίκης, ε; Μήπως ένα σύνθημα του ΠΑΟΚ (γέλια); Σίγουρα κάτι απλό και λαϊκό, όχι με την έννοια της λαϊκής μουσικής. Με την έννοια της λαϊκής αίσθησης. Κάτι ταξιδιάρικο, κάτι μεσογειακό.

Info

Ο τρίτος δίσκος των The Sailing Tomatoes με τίτλο «Dive» είναι ένα μικρό έργο τέχνης, όχι μόνο ακουστικά αλλά και οπτικά (cover art & design: Άννυ Βαλουγεώργη).

Μάθετε περισσότερα στο site τους: http://www.sailingtomatoes.gr και αποκτήστε τον δίσκο με ελεύθερη συνεισφορά μέσω bandcamp: https://sailingtomatoes2.bandcamp.com

Οι The Sailing Tomatoes είναι: Γιώργος Μουτούκιας (μπουζούκι, μαντολίνο, ηλεκτρική κιθάρα), Θόδωρος Μουτούκιας (μπάσο), Βαγγέλης Δόμανος (ντραμς), Πέτρος Αναγνωστόπουλος (ακορντεόν), Φίλιππος Seinkman (κιθάρα, φωνητικά), Βαγγέλης Καραλής (βιολί, φωνητικά), Κώστας Βασιλούδης (φωνή).

Facebook page του σχήματος