Ο Πέτρος Σατραζάνης γίνεται ολόκληρος μουσική στα Κόκκινα Φανάρια

Ως πιανίστας ενός μπορντέλου που μελοποιεί Λειβαδίτη

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η παράσταση Κόκκινα Φανάρια παίρνει παράταση. Το σύμπαν που έχει δημιουργήσει το Θέατρο του Άλλοτε, ένας κόσμος με γυναίκες – σκλάβες στην πορνεία και τη σεξουαλική κακοποίηση, ξετυλίγεται τα βράδια στο Θέατρο «Αυλαία» και συστήνει στον κόσμο μια σειρά από διαχρονικές ηρωίδες.

Το έργο του Αλέκου Γαλανού, που έγινε ταινία από το Βασίλη Γεωργιάδη το 1963 με σπουδαίους ηθοποιούς της εποχής (Καρέζη, Φούντας, Χρονοπούλου, Παπαμιχαήλ κ.α.) και προτάθηκε για Όσκαρ Ξενόγλωσσης ταινίας, ανεβαίνει φέτος στο σανίδι μέσα από τη σκηνοθετική ματιά της Βαρβάρας Δουμανίδου. Η σκηνοθέτρια έχει στη διάθεσή της 14 ηθοποιούς – συμπεριλαμβανομένης της ίδιας – και έναν μουσικό επί σκηνής για να μας παρασύρει στο κλίμα της Τρούμπας.

Και το καταφέρνει, έχοντας ως σύμμαχο στο μελωδικό κομμάτι τον Πέτρο Σατραζάνη, έναν αισθαντικό συνθέτη που στα 31 του χρόνια μετρά σημαντικές συνεργασίες με την Γεωργία Συλλαίου, τον Παντελή Θεοχαρίδη κ.α. Ο Πέτρος ανέλαβε το δύσκολο έργο να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι τη μουσική στην ομώνυμη ταινία έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος. Και το ξεχάσαμε, γιατί η δική του πινελιά έχει έναν χαρακτήρα αλλιώτικο, που συνδυάζει το εύθραυστο με το απόλυτα δυναμικό.

«Γράφω μουσική. Μπορείτε να την ακούσετε γράφοντας το όνομά μου στο YouTube, στο soundcloud και αγοράζοντας το δίσκο μου». Με αυτά τα λιτά λόγια συστήνεται ο Πέτρος Σατραζάνης στο site του Σάρωθρον και απαντά σε μερικές ερωτήσεις για την παράσταση.

«Ο νοηματικός πυρήνας του θεατρικού έργου του Αλέκου Γαλανού ήταν αυτός που όριζε και το κείμενο δίχως τον εξωραϊσμό της ταινίας η οποία είναι βασισμένη στις σταρ της εποχής και την εμβληματική τους παρουσία στα θεατρικά και κινηματογραφικά πράγματα  των 50s’-60s’. Ωστόσο τα ζητήματα που θέτει ο Γαλανός κι  ο τρόπος που στο ίδιο έργο εκτυλίσσονται παράλληλες ιστορίες ανθρώπων που ζουν από και για την πορνεία, ξεπερνά νομίζω κάθε εποχή. Η… δυστυχής λοιπόν αυτή διαχρονικότητα της έννοιας ‘’πορνεία’’ είναι γι α μένα το ζητούμενο και η μάχη του ανθρώπου, να κρατήσει τη σπίθα της ανθρωπιάς σε συνθήκες απάνθρωπες».

«Δεν τέθηκε σαν ζήτημα από μέρους μου για το  ποιος έγραψε μουσική στην ταινία, διότι ενώ μιλούμε για το ίδιο έργο στην ουσία αναφερόμαστε σε διαφορετικά. Δεν μου ζητήθηκε να γράψω μουσική σε ένα έργο αναβίωσης των ρόλων της Καρέζη της Χρονοπούλου και της Ανουσάκη, μα να διοχετεύσω στη σκηνοθετημένη απόδοση του θεατρικού έργου του Γαλανού το πρωτότυπο μουσικό υλικό μου-εξίσου σκηνοθετημένο. Κάτι που από ό,τι εισπράττω, επιτυγχάνεται».

 

«Η σκηνοθετική οδηγία που είχα ήταν να συνοδεύω συγκεκριμένα σημεία της σκηνικής δράσης. Η μουσική μου για τα Κόκκινα Φανάρια είναι η προσπάθειά μου να ενταχθώ ως ηχητική παρουσία εντός του έργου αποκτώντας την κατάλληλη θέση ως αόρατος ρόλος. Έτσι τα μουσικά θέματα που έγραψα αλλά και το τραγούδι βασισμένο στο ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη ‘’Γυναίκες’’ μετά την ωρίμανσή τους  μέσα από τις συνεχόμενες πρόβες, αποκτούν το δικό τους χώρο και  χρόνο».

«Παρέα με τα βιβλία μου, ακούγοντας αρκετή μουσική, παίζοντας πολύ πιάνο και διαβάζοντας το θεατρικό κείμενο δούλεψα τη μουσική. Αλλά κυρίως συζητώντας με τη Βαρβάρα και παρακολουθώντας τις πρόβες με το θίασο»

«Στην παράσταση παίζω πιάνο επί σκηνής. Όπως καταλαβαίνει κι ο θεατής από την αρχή του έργου, είμαι ο πιανίστας του μπαρ. Με μια περίεργη και πολύ ενδιαφέρουσα αντίφαση όμως να χαρακτηρίζει την παρουσία μου. Είμαι ο πιανίστας ενός μπορντέλου που… μελοποιεί Λειβαδίτη.  Νομίζω δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο».

«Αγαπώ κι απολαμβάνω να παίζω κάθε βράδυ τη μουσική μου, ακούγοντας και βλέποντας τα παιδιά δίπλα μου να ματώνουν κάνοντας κάτι που όλοι θα θαυμάσουν μα ελάχιστοι θα νιώσουν τον πόνο που έχει. Να εκφράζονται  καλλιτεχνικά με το κορμί και την ψυχή τους».

*Ο Πέτρος Σατραζάνης αφιερώνει τη μουσική του για την παράσταση Κόκκινα Φανάρια στον πρόωρα χαμένο ραδιοφωνικό παραγωγό, Φώτη Φερενίδη.

Περισσότερα για τον Πέτρο Σατραζάνη: https://www.youtube.com/user/MsPeterband

Info

Κόκκινα Φανάρια του Αλέκου Γαλανού από το Θέατρο του Άλλοτε στο Θέατρο Αυλαία

Σε σκηνοθεσία Βαρβάρας Δουμανίδου

Διανομή:

Μαντάμ Παρή: ‘Ολγα Καλαμάρα
Μιχαήλος: Δημήτρης Βασιλειάδης
Μαίρη: Τζώρτζια Βογιατζόγλου
Μαρίνα: ‘Αννα – Μαρία Γάτου
Μυρσίνη: Μαρία Σεμερτζίδου
Ελένη: Βαρβάρα Δουμανίδου
Κατερίνα: Θεοδώρα Κωστάκου
Καπετάνιος: Στέργιος Κωνσταντζίκης
Ντόρης: Γιάννης Κυφωνίδης
Μιχάλης: Γιώργος Κωνσταντίνου
Γέρος: Εύαγγελος Μίχος
Πέτρος: Πέτρος Φραγκόπουλος
Τραγουδίστρια: Νατάσα Κοψαχείλη
Αστυνομικός: Νίκος Γκάρας

Παραστάσεις:
Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου στις 21:00
Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου στις 19:00
Σάββατο 3 Φεβρουαρίου στις 21:00
Κυριακή 4 Φεβρουαρίου στις 21:00

Γενική είσοδος: 10 ευρώ, Φοιτητικό, ανέργων: 8 ευρώ

Facebook event