Κρητικό Γλέντι με τα Στρατάκια

Της Ειρήνης Τσιακίρη 

Με Βιντσέντζο Κορνάρο και στίχους από τον Ερωτόκριτο, εκείνους που ο Κρητικός αρνείται να πολεμήσει με τον Μακεδόνα Νικόστρατο, μας καλωσόρισαν τα Στρατάκια στο Block 33, το περασμένο Σάββατο. 

Ο Γιώργης και ο Νίκος Στρατάκης δεν είναι τίποτα περαστικοί στο χώρο. Από τη Ροδιά Ηρακλείου Κρήτης –αγαπημένος μου προορισμός για βόλτα και επίσκεψη των παιδικών μου χρόνων, ξεκίνησαν την μουσική παρέα μετά από προτροπή του πατέρα τους. Σήμερα, έχουν τέσσερις δίσκους στο ενεργητικό τους, μια συνεργασία με τον Σωκράτη Μάλαμα ενώ έμαθαν τη μουσική πλάι στην οικογένεια των Ξυλούρηδων, αφού ο Νίκος Στρατάκης μαθήτευσε δίπλα στον Ψαραντώνη. Γνωστοί πλέον σε ως…  Στρατάκιαξέρουν καλά τι θα πει κρητική μουσική, κέφι, αμεσότητα, πώς να ξεσηκώνουν τον κόσμο, να τον καλούν δίπλα τους, να τον καλωσορίζουν στη μεγάλη αγκαλιά της Κρήτης. 

Μετά από 15+ χρόνια μόνιμος κάτοικος Κρήτης και παρουσία σε τριψήφιο αριθμό κρητικών γάμων και γλεντιών, είναι άλλο πράγμα να ακούς κάποιον να αραδιάζει μαντινάδες με τη συνοδεία λύρας και άλλο να τραγουδάει… Και το πρώτο, κάποια στιγμή μπορεί να γίνει και βαρετό… 

Τα Στρατάκια δε μας άφησαν να βαρεθούμε στιγμή… Θλιβερές ιστορίες σε άμεση εναλλαγή με ξεσηκωτικές κοντυλιές,  χιουμοριστικές μαντινάδες με διασκευές παραδοσιακών τραγουδιών – το παλικάρι που έπεσε στο ΓκιουλΜπαξέ, εκείνο που το ξέραμε από ξεχασμένες σχολικές γιορτές, πλέον το είδα με άλλο μάτι. Μάθαμε και σιγοτραγουδήσαμε και τα δικά τους, εμείς που τώρα τα μαθαίνουμε – καλό πράγμα η τεχνική επανάληψης της μαντινάδας, μαθαίνεις τραγούδι στο πι και φι! Και φυσικά νοσταλγήσαμε τον μπαμπά που είναι 500 χλμμακριά με το αγαπημένο του Όλος ο κόσμος θάλασσα, βγάλαμε από μέσα μας το Τούτο το μήνα και επαναστατήσαμε με το Πότε θα κάμει ξαστεριά… 

Το παρόν στη βραδιά έδωσε ο Σύλλογος Κρητών Βρακοφόρων Μακεδονίας που με το χορευτικό του τμήμα άνοιξε το χορό για να πάρουμε θάρρος και οι υπόλοιποι, που μας έτρωγαν οι πατούσες μας από την πρώτη κοντυλιά. Και η πίστα δεν άδειασε ξανά, και όχι απλά δεν άδειασε αλλά άμα κατάφερνες να χωθείς και να χορέψεις σημειωτόν έναν Χανιώτη ήσουν και τυχερός. Λες και ξαφνικά μαζεύτηκαν όλοι οι Κρητικοί της Σαλονίκης στο Block 33 και ένα βλέμμα μεταξύ μας έφτανε για να πει «- Κι εσύ από την Κρήτη; – Κι εγώ από την Κρήτη»… και δε χορταίναμε να χτυπάμε παλαμάκια, δαχτυλάκια στο τραπέζι, πόδι στο πάτωμα με το ρυθμό και να κατεβάζουμε και καμιά ρακή παραπάνω γιατί… μας παρέσυρε η μουσική, λίγο πράμα είναι; 

Κι ήμασταν πολλοί οι Κρητικοί και πολλοί κι εκείνοι που δεν είμαστε Κρητικοί, ή δεν είμαστε αλλά είναι σαν να είμαστε ή είμαστε στο περίπου. Και τι σημασία έχει άλλωστε… Κρητικοί και Μακεδόνες ήταν και είναι αδέρφια εις τους αιώνες των αιώνων… Και ακόμα, πατρίδα είναι τα παιδικά μας χρόνια αλλά είναι και αυτή που έμαθες να λες πατρίδα, και τελικά τι καλύτερο από το να έχεις πατρίδα την λεβεντογέννα Κρήτη και τη φτωχομάνα Σαλονίκη ταυτόχρονα! Βάλτε μια ρακή σύντεκνοι, και στην υγειά μαςκαλή Σαρακοστή και….

Μια μαντινάδα θα σας πω, που ‘χω αφορμή και αιτία
αδέρφια λογαριάζονται Κρήτη  Μακεδονία

(Γιώργης Στρατάκης, 10/02/2018)