Δεν έχει αλλού, δεν έχει αλλιώς, μόνον εδώ

Υπότιτλος: Τα τραγούδια που αγαπήσαμε τη σεζόν 2013 – 14

Της Ειρήνης Τσιακίρη

Τα γενέθλια έφτασαν, η τούρτα μάλλον είναι έτοιμη, ξημερώματα Παρασκευής σβήνουμε κεράκια και ξεκινάμε τη βραδιά από την Πέμπτη, το καινούριο μας cd περιμένει κάπου κρυμμένο για να μας έρθει και να μας κάνει παρέα στις διακοπές, στα ταξίδια, στη δουλειά. Πριν φτάσουμε εκεί, και με την ψυχή στο στόμα, προλάβαμε στο τσακ να ακούσουμε και το τελευταίο – ή μάλλον, το προτελευταίο, για το τελευταίο και πιο πρόσφατο, έχουμε γράψει εδώ  (http://f-eri-tales.blogspot.gr/2016/07/blog-c_30.html) και να γράψουμε γι’ αυτό, έτσι, για να μην αφήσουμε κανένα παραπονεμένο…

Το εξώφυλλο του τέταρτου cd μας είναι το Σάρωθρον σε….μικρογραφία, αφού απεικονίζεται σε αυτό ο τοίχος της σκάλας με τα εξώφυλλα διάφορων δίσκων αγαπημένων μας καλλιτεχνών – σήμα κατατεθέν του μαγαζιού.

Με το καλησπέρα σας, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μας στέλνει στα νότια, σε ένα νησάκι της ανατολικής Κρήτης που οι περισσότεροι γνώρισαν την προηγούμενη δεκαετία, είτε μέσα από το μυθιστόρημα της VictoriaHislop , είτε μέσα από την τηλεοπτική μεταφορά  του στην οθόνη του Mega. Το «Είναι η Αγάπη», σε στίχους και μουσική του Μίνου Μάτσα, ανήκει στο soundtrackτης σειράς «Το Νησί», και ίσως θέλει να μας θυμίσει πως ακόμα και στη Σπιναλόγκα, όπου η μοναξιά, ο πόνος και ο θάνατος βασιλεύουν, τελικά, παντού και πάντα, γιατρικό της αρρώστιας, είναι η αγάπη… 

Στα ίδια μέρη μας κρατά και ο Γιάννης ο Χαρούλης, αφού και ο ίδιος αρνείται να απαρνηθεί του Λασιθιού τη στράτα, παραδοσιακό τραγούδι που άραγε το ξέραμε πολλοί πριν το φέρει κοντά μας τούτο το κοπέλι από τα βουνά του Λασιθίου; Και κάπου εκεί, ο Μίλτος μας θυμίζει πως Αν δεν φαντάζεσαι φωτιές, με κάρβουνα μην παίζεις, στο ίσως πιο αγαπημένο μου τραγούδι, ενώ ο Σωκράτης ότι όσοι αγάπησαν, δεν είναι τόσο αθώοι, πράγματα που τείνουμε να ξεχνάμε και τα τραγούδια μας τα θυμίζουν με τον πιο ευθύ και ταυτόχρονα πλάγιο τρόπο….

Και κάθομαι με το τέταρτο cd σε επανάληψη και προσπαθώ να μάθω τους στίχους του «Οι ψυχές και οι αγάπες» του Βασίλη, ένα τραγούδι που πολύ πολύπρόσφατα ανακάλυψα, την ώρα που ο Μητροπάνος μας πετάει τη σπόντα πως ίσως και να είμαστε ξένοι σε έναν τόπο που αλλάζει ενώ η Χαρούλα δίνει το στίγμα του φετινού καλοκαιριού: ένα φιλί και τα όνειρα γίνονται πάλι… 

Και αν το τέταρτο cd κλείστηκε για λίγο στο cd player, ένα απόγευμα επιστροφής στην πόλη, σαν να ήθελε να μας κάνει παρέα όλο το καλοκαίρι, κάτι μου λέει ότι το έκτο, μαζί με τα υπόλοιπα αδερφάκια του, θα μας συντροφέψουν όντως και φέτος, και του χρόνου, και χειμώνα και καλοκαίρι, και σε κάθε καθημερινή ή ιδιαίτερη στιγμή…